ความฝันหรือความจริง

posted on 26 Sep 2011 09:31 by come-and-share
เอี๊ยดดดดด  แอ๊ดดดดด  ก๊อกๆๆๆๆๆๆ
ห่างหายจากการเขียน Blog ไปนานแสนนาน
ขอเริ่มต้นด้วยการเคาะสนิมก่อนนะ
ครืดดดดดด ก๊อกๆๆๆๆๆ
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง  (หยอดน้ำมันอยู่ให้มันลื่นๆ)
OK!!!! พร้อมแล้ว 
......
...........
ว่าแต่จะเขียนเรื่องอะไรดี...
ณ เวลานี้ เราก็ได้เรียนจบแล้ว การเรียนในมหาลัยที่แสนยาวนานถึง 4 ปี(รวมกับที่เรียนโรงเรียนมาก็ร่วม18ปี)
ในที่สุดก็เป็นอิสระจากการศึกษาภาคบังคับ
ที่การสอบวัดกันที่การอ่านหนังสือ...ท่อง...จำ...
จำมากคะแนนมาก จำน้อยคะแนนน้อย
จากอิสระทางการศึกษา ก็มาอยู่ใน"กรง"ของการทำงาน
ห้ามป่วย ห้ามโดด ห้ามตาย!!!!
ข้อดีของการเรียน
ชิวได้..โดดได้...หลับได้...
ข้อเสีย
ไม่มีเงิน...สอบทีแทบบ้า...
ข้อดีของการทำงาน
มีเงิน(อันดับ1เลย)...ได้อิสระจากผู้ใหญ่มากขึ้น(แต่ไม่ที่สุด)
ข้อเสีย
เวลาแห่งความฝันที่หายไป...
ใครหลายๆคนที่โชคดีได้ทำงานตามที่ตัวเองรัก ตามที่ตัวเองฝัน
แต่ใครอีกหลายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆคน ต้องทำงาน "เพื่อเงิน" ไม่ใช่ "เพื่อฝัน"
จับเจ่าอยู่ในห้องออฟฟิศสี่เหลี่ยม ทั้งๆที่ชอบเดินทาง
จับเจ่าอยู่ในห้องแอร์เย็นๆนั่งหน้าคอม ทั้งๆที่ชอบธรรมชาติ
จับเจ่าอยู่กับอากาศร้อนๆเดินทางไปนู้นนี่ ทั้งๆที่ชอบทำงานอยู่กับที่
จับเจ่า... ทั้งๆที่ชอบ...
ทำไมชีวิตถึงได้ดูยากขนาดนี้
เราเป็นคนนึงที่ไม่ชอบคณะที่เรียนมา เรียนไปถึงปี2 มันไม่ใช่อ่ะ!!!!
แต่จะซิวไปเรียนใหม่ก็ดูแก่ไป เอาว่ะ!!! ทนเอาอีก 2 ปีก็จะจบแล้ว
ค่อยต่อโทเอา
พอเรียนจบ สอบโทติดแล้ว แต่ด้วยการตัดสินใจครั้งใหญ่อีกครั้งในชีวิต
เลือกที่จะทิ้งป.โท และหันมาทำงาน
ก้าวมาสู่ชีวิตจริง
มาทำการที่ไม่ได้เกี่ยวกับการเรียนเท่าไหร่นัก
วิชาที่เรียน 10% วิชาที่หาจากที่ทำงานเอาเอง 90%
สนุกมั้ยก็โอเครนะ
ชอบมั้ยก็เฉยๆนะ
แล้วความฝันของเราละ  เลือกที่จะพับไว้ หรือเลือกที่จะสานต่อ
ความฝันเล็กๆของเรา
อยากทำธุรกิจส่วนตัว
อยากมีอิสระในการเดินทาง
ถ้าอย่างนั้นขอเลือกที่จะสานต่อความฝันแบบใช้ชีวิตอยู่ในความจริงละกัน
ใช้ความฝันเป็นแรงผลักดัน
ใช้ความฝันเป็นตัวชี้อนาคต
ใช้ความฝันเป็นกำลังใจ
ใช้ความฝันเป็นความหวังในการมีชีวิตอยู่ต่อ
ถ้าเลือกที่จะฝัน
ก็ต้องอิสระจากทุกๆสิ่ง
ทั้งร่างกาย ทั้งชีวิต และทั้งจิตใจ
....

บัวสี่เหล่า

posted on 10 Nov 2010 00:49 by come-and-share
คำพูดต่างๆที่ออกจากปากคนนั้น  ถ้าลองถอยออกมาแล้วมองดีๆ
จะสามารถแสดงได้เห็นถึงตัวตนของคนนั้นๆได้ดีทีเดียว
บางคนโผงผาง แต่เมื่อถึงเวลาคับขันก็แสดงน้ำใจออกมาแบบไม่ได้ตั้งใจ
บางคนดูดี แต่พอถึงเวลาแล้วก็แสดงธาตุแท้ออกมา
 
จาก"คำพูด"ที่ออกมาโดยที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว
 
สิ่งเหล่านี้ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วมาจากสันดานตัวเองหรือเป็นเพราะสิ่งแวดล้อมภายนอกหล่อหลอมขึ้นมา
 
 จากคำกล่าวที่ว่า ใช้คนอื่นเปรียบเสมือนกระจกส่งดูตัวเอง
แล้วเราจะเห็นตัวเองที่แท้จริง 
 
อาจจะใช้ไม่ได้กับบางคน เหมือนเรื่องที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า
 
....บัวนั้นมี 4 เหล่า....
 
เหล่าแรก บัวพ้นน้ำ
เหล่าสอง บัวปริ่มน้ำ
เหล่าสาม บัวใต้น้ำ
เหล่าสี่ บัวในตม
 
 
 
 
 
อยู่ที่ตัวคุณแล้วหล่ะว่าจะเลือกอยู่เหล่าไหน
 
 
 
ปล. คนเขียนขออยู่เหล่าที่ 3 ละกัน เพราะยังต่อเรียนรู้อะไรอีกมากมาย
 
อ้างอิงและดัดแปลงจากวิกิพีเดีย
 

ความหมายของบัวสี่เหล่าตามนัยอรรถกถา

เหล่า 1 พวกที่มีสติปัญญาฉลาดเฉลียว เมื่อได้ฟังธรรมก็สามารถรู้ และเข้าใจในเวลาอันรวดเร็ว เปรียบเสมือนดอกบัวที่อยู่พ้นน้ำ เมื่อต้องแสงอาทิตย์ก็เบ่งบานทันที
เหล่า 2 พวกที่มีสติปัญญาปานกลาง  เมื่อได้ฟังธรรมแล้วพิจารณาตามและได้รับการอบรมฝึกฝนเพิ่มเติม จะสามารถรู้และเข้าใจได้ในเวลาอันไม่ช้า เปรียบเสมือนดอกบัวที่อยู่ปริ่มน้ำซึ่งจะบานในวันถัดไป
เหล่า 3 พวกที่มีสติปัญญาน้อย  เมื่อได้ฟังธรรมแล้วพิจารณาตามและได้รับการอบรมฝึกฝนเพิ่มอยู่เสมอ มีความขยันหมั่นเพียรไม่ย่อท้อ มีสติมั่นประกอบด้วยศรัทธา ปสาทะ ในที่สุดก็สามารถรู้และเข้าใจได้ในวันหนึ่งข้างหน้า เปรียบเสมือนดอกบัวที่อยู่ใต้น้ำ ซึ่งจะค่อยๆ โผล่ขึ้นเบ่งบานได้ในวันหนึ่ง
เหล่า 4 พวกที่ไร้สติปัญญา และยังเป็นมิจฉาทิฏฐิ แม้ได้ฟังธรรมก็ไม่อาจเข้าใจความหมายหรือรู้ตามได้ ทั้งยังขาดศรัทธาปสาทะ ไร้ซึ่งความเพียร เปรียบเสมือนดอกบัวที่จมอยู่กับโคลนตม ยังแต่จะตกเป็นอาหารของเต่าปลา ไม่มีโอกาสโผล่ขึ้นพ้นน้ำเพื่อเบ่งบาน
 
 

เธอ...เขา

posted on 22 Jul 2010 22:36 by come-and-share

เธอกินเผ็ด...เขากินจืด

เธอนอนเร็ว...เขานอนดึก

เธอเที่ยวช้อปปิ้ง...เขาเที่ยวมีสาระ

เธออ่านหนังสือชิว...เขาอ่านหนังสือจิงจัง

เธอชอบโดดเรียน...เขาเข้าเรียนทุกคาบ

เธอชอบคนเยอะ...เขาชอบคนน้อย

เธออยู่คนเดียวไม่ได้...เขาชอบอยู่คนเดียว

เธอรักการกิน...เขากินเพื่ออยู่

เธอรักเสียงเพลง...เค้าร้องเพลงไม่เป็น

เธอไม่ค่อยดูแลตัวเอง...เขาดูแลตัวเองสม่ำเสมอ

เธอติดเพื่อน...เขาไม่ติดเพื่อน

เธอเตี้ย...เขาสูง

เธอขี้เกียจ...เขาเจ้าโปรเจค

เธอชอบคุย...เขาพูดน้อย

เธอไม่มีหัวอาร์ต...เขาอาร์ตตัวพ่อ

เธอไม่รีดเสื้อ...เขารีดเสื้อทุกตัว

เธอแสดงออก...เขาไม่ชอบแสดงอะไรให้ใครรู้

เธอไม่มีโลกส่วนตัว...เขาโลกส่วนตัวสูง

เธอเรื่องมาก...เขาอะไรก็ได้

 

แต่

 

เธอเลือกเขา...และ

เขาเลือกเธอ^^